مرجان دریایی

شانه های سرو سپیدت در زیر مهتاب لرزیدنت در سرمای سپیده دم ،

انبوه گیسوانت،که مرا به یاد عبور نسیم از میان گندم زار می اندازد ،

زیبا رنگ چشمانت،که مرا وامیدارد تا به امواج کف آلود دریا فکر کنم ،

سرخی لبهای بوسیدنی ات که تداعی کنندۀ اولین شکوفه های گیلاس است ،

حرکاتت،که یاس پیچ مرا عطرآگین می کند ،

قلبم،چون میوه ای لبریز از آفتاب است که از فرط نور شکاف بر می دارد ،

زبانم از خوشبختی بند می آید و از خود بی خود می شوم ،

ای آنکه پیکان پروردگار عشق بر تو کارگر نیست ،

زیرکی الهۀ شکار را از کجا آورده ای که طلسم کودکانه ی عشق تو را نمی بندد و

در محاصرۀ سخنان عاشقانه نمی افتد ،

حمله ی نگاه های اغواگرم را چگونه دفع می کنی؟

 تویی که نمایان هستی در زیبایی  دنیا زیرا با مرگ تو زیبایی نیز می میرد.

آری من هر دم ساعتی پیش از اینکه خورشید مقدس از دریچه ی مشرق سربرآورد

تو را می خوانم،

تنها تو را.................!

goftam: to shirine mani.........gofty: to farhadi magar?..........goftam: kharabat mishavam..........gofti: to abadi magar?...........goftam:nadadi del be man..........gofty: to jan dadi magar?............goftam: ze kuyat miravam......gofty: to azadi magar?.........goftam: faramusham makon.........gofti: to dar yadi magar?............goftam: khamusham salha............gofti: to faryadi magar?...........goftam: ke in offo bekhun..........gofty: ke allafam magar?............

غمهايت را روی شن بنويس تا باد آنها را با خود ببرد

 شاديهايت را روی سنگ بنويس كه هيچوقت تنهايت نگذارد

 هرگز چشمانت را برای کسی که معنی نگاهت را نمی فهمد گريان نکن

 فرشته‌ها وجود دارند، اما بعضی وقت‌ها چون بال ندارند، ما بهشون ميگيم دوست

دوست خوب داشتن بهتر از تنهایی و تنهایی بهتر از با هر کس بودن است

و من خوشحالم که تو دوست منی  پس تنها نیستم .

صدا كن مرا كه صدايت زيباترين نواي عالم است صدا كن مرا كه صدايت قلب شكسته ام را

تسكين ميدهد صدا كن مرا تا بدانم كه هنوز از ياد نبرده اي مرا نشسته ام تا شايد صدايم كني .  

صدايم كني ومحبت بي دريقت را نثارم كني 

gonah az ke bod az siyahi cheshmane to ya az begharary del man

ghasam be khoday aftab ke chon goy che sarha ke be chogane to bakhtam va che shabhayi ra ke ba yade larzeshe pahlohayat be sobh resandam peshe man hameshe asheghe bode ast

gonah az ke bod az kamane abrovane to ya az tamaee ke man be dahanat dashtam ghasam be khoday seb ke man tarke eshgh o shahd o saghar nakhaham kard hanoz ham daghe akharen bose nabe to ra bar lab hayam hes mekonam

gonah az ke bod az khame gesovane to ya az man ke alame eshghat ra bar bame samavat bordam

ghasam be khoday shab ke gar tabasome bokone bene ke chegone khaham mord

با تشکر از  س ق 

دلبری دارم که از گل بهتر است
صورتش از برگ گل نازکتر است
گفتمش دلبر کجا بوسم که بهتر است
بگفتا هرجا که دانی بهتر است
آنقدر بوسیدمش تا خسته شد
خسته از بوسیدنم پیوسته شد
خواست لب بر شکایت باز کند
لب نهادم بر لبش تا بسته شد

دوستی آنست که یکی برای دیگری چتری شود و او هیچ وقت نداند که چرا خیس نمی شود.